လတစ္စင္း ေမာင္းသြင္းခ်င္သူ

လတစ္စင္း ေမာင္းသြင္းခ်င္သူ

အေဖေရ . . .

ရာသီဆိုးေတြေရာက္လာရင္

အေဖ့ေျခရာေတြအေရာင္ေျပာင္းေတာ့မယ္။

တစ္ေန႔

အေဖ့အိမ္အိုေလးဟာ

ၿပိဳယဲ့မယ္ဆိုတာကို သိပါတယ္။

ဒါေပမယ့္ေလ

သား “ေန” တစ္စင္းေမာင္းမသြင္းခဲ့ပါဘူး။

အေဖေရ . . . . .

ေလေျပေလညွင္းေလးေတြေရာက္လာရင္

ေရခိုးရနံသင္းသင္းေလးေတြပါလာၾကလိမ့္မယ္

အေဖ့လက္ရာေဟာင္းေလးေတြကို ထံုေမႊ႕ရင္းေပါ့။

တစ္ေန႔ . . . .

အေဖ့အိမ္အိုေလးဟာ

ၿပိဳယဲ့မယ္ဆိုတာကိုသိပါတယ္။

ဒါ့ေၾကာင့္ေလ

သား “လ” တစ္စင္းေမာင္းသြင္းရင္းေပါ့။

                                        ေမာင္ဇရာ

အ ေတြး အို

တိုးထြက္လာတုန္းက

ျမဴေတြ . . .  ႏွင္းေတြ . . .

ေတာင္ကမ္းပါးယံ . . .   ခပ္ျမင့္ျမင့္ႀကီးေတြ

ေခၽြးသံရဲရဲနဲ႔၊

ငါတစ္ေကာင္တည္း၊

လမး္ေလွ်ာက္လာရတယ္။

ႏွင္းကြဲၿပိဳတဲ့ေန႔၊

အေမွာင္တို႔က

ငါ့ကို

ထိုးသုတ္ကုတ္ဖဲ့စားခဲ့ၾကတယ္။

ကမၻာလည္ေနတာက

ရပ္ဖို႔။

အေမွာင္ျဖစ္ဖို႔က အလင္းေငြ႕ေတြ

က်မ္းစာအုပ္အျပင္က ကဗ်ာမ်ား . . . . ။

ငါျဖတ္လာၿပီး

ေတာင္စြယ္ၾကားမွာ မကြယ္လို။

ေၾသာ္ . . . .

ကိုယ္စီ

ေနအိုညေတြျဖတ္ရင္း . . . . ။ 

                                   ေမာင္ဇရာ

မ ဆု တ္ ခဲ့

ခက္မယ္ထင္တဲ့

ေျခတစ္လွမ္းကို ေနာက္ျပန္မဆုတ္ခဲ့။

တိုးဆဲ . . .

တိုးခဲ့ . . .

တို႔ေရာက္ခဲ့တယ္။

ေဒသပြားမရွိတဲ့

ပန္းတုိင္ရဲ႕

ရပိုင္ခြင့္ကိုေျဖမခ်ခဲ့။

ေျမခ ေခၽြးတစ္ေပါက္ရဲ႕

ရိုးရိုးရင့္

တစ္ေနရာ။

လံု႔လေရွ႕နား ဉာဏ္ေစ့စားရာ

ကံကိုပံုထားတဲ့

တစ္ေနရာ။

ယံုၾကည္ရာ ဆုပ္ကိုင္မိ

မလႊတ္နဲ႔ . . .

ျမဲျမံေစ . . .

ေသးႏုတ္ရာ ႀကံမကစားနဲ႔

အေ၀းေရာက္ေစ။

အေရာက္သြား

ပန္းတိုင္ေရာက္မွ အေမာေျဖ

တို႔ေလွ်ာက္သြား

နာရီလက္တံနဲ႔အတူ။   ။

                   ေမာင္ဇရာ

အ ရိ ပ္

ခ်စ္သူ . . . . .

ကုသိုလ္စိတ္နဲ႔

အေမ့ရိပ္မွာ

ထာ၀ရေခၽြးသိပ့္ၾကရေအာင္။

ခ်စ္သူ . . . . . .

တို႔ႏွစ္ကိုယ္တူ

ခ်စ္ၾကည္ျဖဴဖို႔

ေအးျမေပးလာ

ရိပ္ဆာယာက

မိရိပ္ ဖရိပ္ ေမတၱာရိပ္နဲ႔

ခ်စ္ေသာ ေဆြမ်ိဳးရိပ္တို႔ေလ။

ခ်စ္သူ . . . . . .

တို႔ခိုနားရာ

ရိပ္ဆာယာကုိ

ပင္စည္ပြားတိုး

ညႊန္႔စီၿဖိဳးဖို႔

ေမတၱာေျမဆီ

ခ်စ္ေရၾကည္နဲ႔

အရိပ္တစ္ခိုကုိ

စိမ္းစိုေစရေအာင္။

                   ေမာင္ဇရာ